O zgromadzeniu

Jesteśmy żeńskim zgromadzeniem ukrytego życia zakonnego założonym przez bł. o. Honorata Koźmińskiego (1829-1916) i Eleonorę Motylowską (1856-1932). Zgromadzenie powstało 8 grudnia 1884 r. w Warszawie. W 1908 r. uzyskało od Stolicy Apostolskiej dekret zatwierdzający.

Żyjemy duchowością franciszkańską. Naszym charyzmatem jest naśladowanie Chrystusa, który służył ludziom i żył w ukryciu w Nazarecie.

Służymy Jezusowi na dwa sposoby: bezpośrednio przez życie trzema ślubami: czystości, ubóstwa i posłuszeństwa oraz modlitwę, pokutę, ofiarę i tworzenie wspólnoty, a także pośrednio w bliźnich, zwłaszcza w dziewczętach.

Jezus Chrystus Sługa jest naszym Panem i Oblubieńcem. W naśladowaniu Go idziemy za Maryją, Jego Matką, gdyż Ona sama siebie nazwała służebnicą Pańską. Zewnętrznie nie różniła się od ówczesnych kobiet, jej Boże macierzyństwo było ukryte dla ludzi, dlatego jest dla nas wzorem ukrytej służby Bogu i bliźnim.

Nasza duchowość jest zakorzeniona w życiu i postawie św. Franciszka z Asyżu. Jest on naszym duchowym ojcem i wzorem do naśladowania w pełnieniu woli Bożej, modlitwie, zapale ewangelizacyjnym i służebnej miłości wobec bliźnich.

Bł. Honorat Koźmiński nazwał konsekrację zakonną „tajemnicą królewską” osoby powołanej do służby Bożej. Jak o każdej tajemnicy, tak i o tej mówimy tylko nielicznym. Nie pokazujemy, że jesteśmy zakonnicami, nie nosimy habitów. Staramy się być gorliwymi katoliczkami. Życie ukryte pomaga nam dążyć do świętości i uczy nas pokory. Ułatwia nam apostołowanie, gdyż możemy docierać do osób i środowisk dalekich, a nawet niechętnych i wrogich Bogu i Kościołowi.

Głównym zadaniem apostolskim Zgromadzenia jest służenie dziewczętom.

Czytaj więcej …