Służba

W centrum naszej duchowości jest służba Jezusowi. ON jest naszym Panem: Bóg Wcielony, Odkupiciel i Zbawiciel, a jednocześnie Jezus Sługa i Jezus ukryty.

Nasze Konstytucje wskazują, że mamy „jak najwierniej wstępować w ślady Syna Bożego, który przyszedł, «aby służyć» (Mt 20,28)”. Ten Jezus Sługa jest ubogi, pokorny, posłuszny i ukrzyżowany. Taki właśnie jest dla nas wzorem.

Nasza służba Jezusowi, jedynemu naszemu Panu, ma dwa wymiary: wewnętrzny (wprost Jemu samemu) i zewnętrzny (Jemu w bliźnich), zawsze z zupełnym zapomnieniem o sobie.

Wymiar wewnętrzny służby Jezusowi polega na takim umiłowaniu Boga i opuszczeniu sercem wszystkiego, by oddać się Mu na wyłączną służbę przez życie ślubowanymi radami ewangelicznymi. Służyć Jezusowi Chrystusowi to zgodzić się na pokorę, ubóstwo, zaparcie się siebie, a więc żyć tak, jak On.

Wymiar zewnętrzny służby Jezusowi polega na służeniu Mu w ludziach. Sługi Jezusa są posłane do dziewcząt, pomaganie im jest zadaniem apostolskim Zgromadzenia. Sam Jezus uczy nas, jak pełnić to zadanie. Mówi: Nie przyszedłem, aby mi służono, lecz abym służył i umywa nogi uczniom. Postawę służby podpatrujemy również u Maryi. Ona nazwała siebie służebnicą Pańską i służyła Jezusowi przez całe Jego życie na ziemi. Jej słowa Oto ja służebnica Pańska, niech mi się stanie według słowa twego, określają naszą tożsamość i są naszym codziennym hasłem.

Czytaj więcej …