Życie ukryte

Pan Bóg dał bł. o. Honoratowi łaskę zrozumienia, że życie zakonne polega na wartościach wewnętrznych, a więc na dążeniu do świętości przez opuszczenie sercem wszystkiego i oddanie się Bogu przez ślubowanie zachowania 3 rad ewangelicznych: ubóstwa, czystości i posłuszeństwa. Konsekracja przez śluby zakonne jest darem Boga. Nie są jej potrzebne zakonne formy zewnętrzne, jak habit czy klasztor.

Istota ukrytego życia zakonnego

Tak, jak każde życie zakonne, tak i nasze polega na złożeniu Bogu ofiary z siebie. W ukrytym życiu zakonnym nie ujawniamy innym tego, że jesteśmy osobami konsekrowanymi. Bł. o. Honorat widział w charyzmacie ukrycia ważną, konstytutywną cechę swoich zgromadzeń.

Motywy podejmowania ukrytego życia zakonnego

W duchowości franciszkańskiej dominuje miłość seraficzna, tj. miłość na wzór serafinów, aniołów, które uwielbiają i adorują Trójcę Przenajświętszą, pełnią przy Niej nieustannie straż miłości. Sługi Jezusa oddają się Jezusowi Chrystusowi z tej właśnie motywacji: miłości seraficznej. Uczynki miłości starają się pełnić, naśladując Najśw. Maryję Pannę i św. Józefa, którzy trwali przy Jezusie w Nazarecie w ukryciu i z czynną troską o Niego łączyli niewidoczną kontemplację Jego Osoby; naśladując także św. Franciszka, zakochanego w Bogu, i bł. Honorata, który z miłości do Kościoła i Ojczyzny zainicjował ukrytą formę życia zakonnego.

Czytaj więcej …